
ZAKĄTEK ŻYCIA i SZCZĘŚCIA |
|
|
Życie jest jak jazda na złotym rumaku po linie
w każdej chwili mozesz stracić wszystko...nawet marzenia |
"KTO MI DAŁ SKRZYDŁA, |
Home, home again. |
Mama, take this badge off of me |
| |
|
|
I threw my arms about those shoulders, glancing at what emerged behind that back, and saw a chair pushed slightly forward, merging now with the lighted wall. The lamp glared too bright to show the shabby furniture to some advantage, and that is why sofa of brown leather shone a sort of yellow in a corner. The table looked bare, the parquet glossy, the stove quite dark, and in a dusty frame a landscape did not stir. Only the sideboard seemed to me to have some animation. But a moth flitted round the room, causing my arrested glance to shift; and if at any time a ghost had lived here, he now was gone, abandoning this house. ( Joseph Brodsky ) |
|
„Przestrzenią człowiekowi najbliższą jest dom. Wszystkie drogi człowieka przez świat mierzą się odległością od domu. Widok z okien domu jest pierwszym widokiem człowieka na świat. Człowiek zapytany, skąd przychodzi – wskazuje na dom. Dom jest gniazdem człowieka. Tu przychodzi na świat dziecko, tu dojrzewa poczucie odpowiedzialności za ład pierwszej wspólnoty, tu człowiek rozpoznaje główne tajemnice rzeczy – okna, drzwi, łyżki – cieszy się i cierpi, stąd odchodzi na wieczny spoczynek. Mieć dom, znaczy: mieć wokół siebie obszar pierwotnej swojskości. Ściany domu chronią człowieka przed srogością żywiołów i nieprzyjaźnią ludzi. Umożliwiają życie i dojrzewanie. Mieszkając w domu, człowiek może się czuć sobą u siebie. Być sobą u siebie, to doświadczać sensownej wolności. Dom nie pozwala na swawolę, nie oznacza też niewoli. Domowa przestrzeń, to przestrzeń wielorakiego sensu. Budować dom, znaczy: zadomowić się”
|
|
Porę
życia, w którą wstąpiłem, można porównać z dużym domem, jasno
oświetlonym w nocy. Najpierw gaśnie jedno okno, potem drugie: ostatni
wiersz, ostatnia powieść, ostatnia sztuka. W oddali wydaje się, że dom
pogrążony jest w mroku i ciszy.Jednakże ten dom dalej promienieje, w
nim tak jak dawniej bije serce. Światło zostało pogaszone w pokojach -
praca zakończona, ale życie trwa nadal, a problem postawiony przez
życie pozostał nierozwiązany. Chciałbym myśleć tylko o tym, że ja
istnieję teraz i tutaj. Jedyne, co teraz jest ważne dla mnie - to to,
że urodziłem się, żyłem i żyję do tej pory. To co przeszło nie powróci.
Pozostało tylko jedno - ten przypływ i odpływ krwi, któremu
przysłuchuję się na tarasie, przytuliwszy się do lipy, głaskając jej
omszałą korę i nucąc coś ... |
| Witryna opowiada o tym "jak być szczęśliwym i zdrowym, nie poddając się przemijaniu". Problematyka szczęścia, życia i śmierci oglądana oczyma sztuki (poezji, prozy i malarstwa), filozofii oraz medycyny naturalnej. Może troszkę wzruszy i pozwoli lepiej zrozumieć życie (czyli siebie samego i świat) oraz zachęci do tego, aby cieszyć się z tego, że się po prostu JEST. | This web-site contains readings in Polish and English dedicated to topics: 1. "how to be happy and healthy" 2. "how to prolong life" Read, enjoy of BEING ! I wish you well on your journey to a better life. |
|
Jeżeli chcesz wejdź w ten świat, jest smutno-kolorowy, zamyślony niepozornie, może nawet ciepły. Otwórz okno Już czas Na oknie są wróble Szare ciepłe wyjątki życia Popatrz w jakąś głąb Mijanie Popatrz. Kolorowe kwiaty pięknie zakwitły. A z kwiatem w dłoni rośniesz ogromny kolorem naiwności (Wiesław |
Otwieram okno to jedyny ratunek wszystkie urojenia mijają jest zwykle i tak samo Okno dla rzeczy pięknych płacze łzami deszczu Deszcz jest odskocznią niech pada Patrzymy mokną kwiaty piękne i to jest prawdą naszą prawdą tej chwili Ale ona mija powoli nieustannie Ty zamkniesz okno zupełnie inny Dymny) |
|
Pukam do drzwi kamienia. To ja, wpuść mnie. Przychodzę z ciekawości czystej. (Wisława Szymborska) dom nasz otwarty, we drzwiach nie ma klucza a niewidzialni goście wchodzą i wychodzą (Czesław Miłosz) |
Słyszę oto w nocną ciszę Kołatanie do drzwi, tuż. Gość to myślę, u podwoi, Zapóźniony u drzwi stoi. Pragnie wejść choć późno już. Gość, lecz jaki? Któżby? Któż...? (E.A.Poe - Kruk) |
|
Dom był lunetą dzieciństwa dom był skórą wzruszenia policzkiem siostry gałęzią drzewa (Zbigniew |
dom jest sześcianem dzieciństwa dom jest kostką wzruszenia skrzydło spalonej siostry liśc umarłego drzewa Herbert) |
|
Brama bez krat i drzwi. Nie da się zamknąć tego, Kim jesteś Czym sobie trzasnę odchodząc? ... Okiennice zabite deskami. Duszno jakoś, skaleczone światło przeciska się przez szpary (Agnieszka Koteja) |
jeśli kiedyś zastukasz do drzwi a ja nie otworzę i nie będzie u mnie kobiety to może właśnie złamałem szczękę i szukam kawałka drutu albo może poluję na motyle na tapecie mojego pokoju (Charles Bukowski) |
|
"Najdłuższa okólna droga jest najkrótszą drogą do domu. Myślisz, że uciekasz, i wpadasz na siebie samego." (James Joyce "Ulisses")
|
|
"Prawie każdy człowiek przypomina sobą opustoszały pałac, którego
włodarz zamieszkuje tylko niektóre pokoje i nie zagląda do zapomnianych
skrzydeł domu, Spróbuj dzisiaj na oślep wkroczyć w ciemności, otwórz
okiennice, znajdź skąd zawiewa stęchlizną i gdzie przecieka krokiew
dachu." (F.Mauriac "Dzienniki") Przychodzisz do domu i patrzysz na niego nie widząc go. Znasz go, więc nie trzeba patrzeć. Przez całe lata do niego przychodzisz. Idziesz do drzwi, wchodzisz przez nie, może otwierasz zamek, nie zwracając uwagi na to robisz. Ale po upływie jednej chwili nic nie jest juz takie same. Twój dom - twoje życie jest strumieniem, który płynie i zmienia czasem koryto...Ten wirtualny dom, do którego teraz wchodzisz, też ulega zmianom. Spróbuj spojrzeć na to, co w nim napotkasz, świeżym spojrzeniem jakby pierwszy raz. Nawet na tak oklepane pojęcia jak szczęście, miłość i przemijanie. [napisane pod wpływem "filozofii" Osho] |
|
|
|
DOM TEN POSIADA KILKA POKOI: Szczęście, Życie przeciwko śmierci, Egzystencja, Galeria Sztuki, Salon literatury,Widok z balkonu, Oranżeria |
THERE ARE SEVERAL ROOMS IN THIS HOUSE: Happiness, Life Against Death, Human Existency, Art Gallery, Author's Poems, Balcony View, Greenhouse |
ZAKĄTEK CISZY (odwiedź go - kliknij)
"Sztuką jest Nie to co namalowane albo napisane, ale To co tworzy się w tobie. " Każdy -patrząc na obraz lub czytając poezję - odbiera to inaczej. Nie wydawaj więc pochopnych ocen, gdyż twoja ocena jest Tylko twoja . Obiektywna wartość artystyczna dzieła tworzy się jako wypadkowa wielu czynników, z których możesz nie zdawać sobie sprawy. "The essense of art is not what is painted or written, but what is created within yourself" Art is what one imagines, by a unique perception created when looking at a painting or reading a poem. Therefore, the definition of art is very subjective and differs from person to person. The true aspect of art's depth is defined by multiple factors that you might not be aware of.
Cztery sciany niejedno widziały
a milczą
Sufit z lampką nadziei
co umiera ostatnia
Krzesło wysiedziałe, trzeszczy
ale jeszcze służyNa stole kartka a na niej
tylko znaki zapytania
albo same wykrzykniki
Jak życie zapisane
spacjami i odruchami Życie jest krótkie -
to, co budujesz przez lata
może runąć w jedną noc.
Nie buduj więc szklanych domów
lecz pomyśl o fundamentach !Życie jest szybkie -
gdy łapiesz wiatry pomyślne
w przestworzach sukcesu
widzisz tylko portret własny
-nie budujesz lecz
palisz mosty za sobą...
"Ty masz klucz,
Lampa roztacza krąg światła na schodach.
W górę.
Łóżko posłane; szczotka do zębów wisi na ścianie,
Połóż buciki pod drzwiami, śpij; przygotuj się do zycia".
(T.S.Eliot )"You have the key.
The little lamp spreads a ring on the stair.
Mount.
The bed is open; the tooth-brush hangs on the wall,
Put your shoes at the door, sleep, prepare for life."
(T.S.Eliot )gdy dorastasz, wystarczy dziurka od klucza
by zajrzeć w świat dorosłych
niedomknięte drzwi, by szept chwycić chichotny
potem gdy własne klucze masz
kazde naciśnięcie klamki
otworzyć Ci może
słowo przyjazne i muśnięcie pocałunku,
może ciszą uderzyć na powitanie
albo burzą z piorunem
co rozświetli nie to co trzeba
i spali to co jeszcze niezbudowane
(Z.Ryznar )"Lying in me, as though it were a white
Stone in the depths of a well, is one
Memory that I cannot, will not, fight:
It is happiness, and it is pain."
(Anna Achmatova )
This is a dark house, very big.
I made it myself,
Cell by cell from a quiet corner
(Sylvia Plath)"Wstań otwórz drzwi
rozwiąż te sznury
wyplącz się z sieci nerwów
wyjdź z tego kokonu rozgarnij te błony
zaczerpnij najgłębsze warstwy powietrza
powiedz prawdę
do tego służysz
w lewej ręce trzymasz miłość
a w prawej nienawiść." (Adam Zagajewski "Prawda")
"ten klucz we wrotach szorstko i bezradnie kluczy, choć ma otwierać drogę niezmierzwioną zasiekiem podków" ( Stanisław Barańczak)"Lying in me, as though it were a white
Stone in the depths of a well, is one
Memory that I cannot, will not, fight:
It is happiness, and it is pain."
(Anna Achmatova)
"age is no crime
but the shame
of a deliberately
wasted life
among so many
deliberately wasted lives
is.
(Charles Bukowski)"Życie to wielka liczba zamykających się i otwierających drzwi. ... Ujrzyj siebie otwierającego drzwi do radości, pokoju, zdrowia, powodzenia i miłości, drzwi do zrozumienia, współczucia, przebaczenia i wolności, drzwi do poczucia własnej wartości, szacunku dla siebie i miłości do siebie." (L.L.Hay "Poznaj moc..." )
"Gdy zamykają się jedne drzwi do szczęścia, otwierają się inne, ale my patrzymy na pierwsze drzwi tak długo, że nie widzimy tych drugich." (Helen Keller)I went back in the alley
And I opened up my doors
All her clothes was gone
She wasn't home no more
I pulled back the covers
I made down the bed
A Whole lot of room
Was the only thing I had
( Langston Hughes )„Życie potrafi być skąpe: mijają dni, tygodnie, miesiące, lata i nic się nie wydarza.
A potem uchylamy jakieś drzwi i nagle przez szczelinę wdziera się istna lawina.
W jednej chwili nie mamy nic, a już w następnej aż tyle, że trudno sobie z tym poradzić.” (Paulo Coelho )
"Dom to jest coś, co wybudujesz sobie w sercu" (Jan Nowicki)The roof and the walls of our house are intended to keep out the hurricane of our life; the foundation is meant to afford support and to exclude acid damp of environment; doors, chimneys, windows, drains - fullfilled with its own internal atmoshere - are directed towards the comfort and health of the dwellers.
Explore this house as a labyrinth of thinking, sensing, feeling, and intuiting... (Ryznar )Kluczem łagodności odrygluj zamki, szeptem
Każ otworzyć się drzwiom, duszo. (Walt Whitman)The soul selects her own society, Then shuts the door;
On her divine majority - Obtrude no more. (Emily Dickinson )
"Gdybyśmy byli rozsądni, zamykalibyśmy się w chwili bieżącej jak w pokoju o dwóch wyjściach i nie otwierali drzwi, zarówno tych, które wiodą ku przeszłości, jak i tych, które wychodzą na przyszłość. Staralibyśmy się czuć dobrze w tym schronieniu zarazem przejściowym i jak i stałym, gdyż przeszłość już nie istnieje, przyszłość zaś jest właściwie tym, co jeszcze nie istnieje, skutkiem czego zawsze jest tylko wieczysta teraźniejszość, od której nigdy nie ma dla nas ucieczki." (Julien Green - Waruna)
U mojego początku jest mój kres. Raz po raz
Domy wznoszą się, walą, rozsypują, rosną,
[...]
Domy żyją i giną: jest czas dla wznoszenia
i czas dla życia i tworzenia
I czas dla wiatru by tłukł rozchwiane szyby
I trząsł boazerią w której gnieżdżą się polne myszy
I trząsł postrzępionym arrasem
utkanym w milczące motto.
[...]
Przeziera świt i nowy dzień
Gotuje się na upał i milczenie. Tam poranny wiatr
Marszczy i gładzi morze. Jestem tutaj
Czy tam, czy gdzie indziej. U mojego początku.
(Thomas Stern Eliot - East Coker -fragm)In my beginning is my end. In succession
Houses rise and fall, crumble, are extended,
[...]
Houses live and die: there is a time for building
And a time for living and for generation
And a time for the wind to break the loosened pane
And to shake the wainscot where the field-mouse trots
And to shake the tattered arras
woven with a silent motto.
[...]
Down points, and another day
Prepares for heat and silence. Out at sea the dawn wind
Wrinkles and slides. I am here
Or there, or elsewhere. In my beginning.
(Thomas Stern Eliot - East Coker -fragm)
W życiu człowieka istnieją dwa najważniejsze i przeciwstawne sobie stany:
- szczęście- kiedy realizujesz się w pełni - stanu tego nie możesz wziąć lecz musisz go sobie wypracować
- śmierć- kiedy Ty przestajesz istnieć, a pamięć o Tobie oraz Twój dorobek będą walczyć o przetrwanie i jak im się poszczęści możesz obrosnąć legendą na wieki
There are two crucial -contradictive to each other- states of life:
- happiness - the most desired state of life
you could not simply take but have to work out.- death - the final inevitable event
An aging is a result of a number of pathological changes that are somewhat controllable.
TRZEBA "DUŻO PRACY" ABY ZACHOROWAĆ.
Złe samopoczucie, nerwice, depresje, a nawet większość chorób są rezultatem długotrwałego wysiłku i zużycia energii życiowej na kurczowe, natrętne trzymanie się kilku negatywnych myśli, dotyczących siebie samego i swojego głównego dylematu. (A.Brodziak)
Człowiek na siebie najdotkliwiej jest skazany. Nikt mu tyle udręk nie dostarcza, co sam sobie. (Wiesław Myśliwski "Pałac")
Od pierwszych dni istnienia, gdy jesteśmy zaledwie zaczątkiem embrionu, samozagłada komórek decyduje o naszym kształcie, później - o naszej pamięci, świadomości, możliwości zwalczania chorób, zdolności przetrwania. Każda z naszych komórek ma wpisany program autodestrukcji. W pewnym sensie trwa w zawieszeniu między życiem a śmiercią. Może przetrwać tylko wtedy, gdy nieustannie otrzymuje sygnały, że jest potrzebna. Brak impulsów uruchamia program samozniszczenia. (Jean-Claude Ameisen)
Your life is your gift.
“I am the master of my fate. The captain of my soul.” (William Henley)
"Nothing in life is to be feared, it is only to be understood."
(Emerson)
A death may be understood as a positive force. Instead of being afraid that life will end one can take action and pursue goals.
Human growth can be measured by the gentleness and awareness with which we once again pick ourselves up, the lightness which with we dust ourselves off, the openness with which we continue and take the next unknown step, beyond the edge, beyond our holding, into the remarkable mystery of being.
Going beyond the mind, we go beyond death. In the heart lies the deathless.
(Levine)
"Przechodź spokojnie przez hałas i pośpiech("Dezyderata" -1692r.
Pamiętaj jaki spokój można znaleźć w ciszy,
o ile to możliwe bez wyrzekania się siebie
Bądź na dobrej stopie ze wszystkimi
Wypowiadaj swoją prawdę jasno i spokojnie
Wysłuchaj innych, nawet tępych i nieświadomych
Oni też mają swoją opowieść.
Unikaj głośnych i napastliwych, są udręką
Niech Twoje osiągnięcia, zarówno jak plany
będą dla ciebie źródłem radości
Bądź ostrozny w interesach
Ma świecie bowiem pełno oszustwa
Bądź soba, zwłaszcza nie udawaj uczucia
Ani też nie podchodź cynicznie do miłości
Bo ona jest wieczna jak trawa.
Przyjmij spokojnie co ci lata doradzają
Z wdziękiem wyrzekając się spraw młodości
Jesteś dzieckiem wszechświata nie mniej
niż drzewa i gwiazdy
Masz prawo być tutaj
A więc żyj w zgodzie z Bogiem,czymkolwiek
On ci się wydaje
W zgiełkliwym pomieszaniu życia
zachowaj spokój ze swą duszą
Przy całej swej złudności, znoju i rozwianych marzeniach
Jest to piękny świat."
tekst znaleziony w starym kościele św.Pawła w Baltimore) GO BEYOND THE BORDERS"I lived first in a little house,
And lived there very well--
I thought the world was small and round,
And made of pale blue shell.I lived next in a little nest,
Nor needed any other,
I thought the world was made of straw,
And nestled by my mother.One day I flattered from my nest
To see what could I find
I said the world is made of leaves,
I have been very blind.At length I flew beyond tyhe tree,
Quite fit for grown-up labours;
I don't know how the world is made,
And neither do my neighbours."(Poem: "a bird's thoughts")
DROGA ŻYCIA - podążaj ku szczęściu
"szczęście niby niebo złote w którym ciszy biała nić" (K.K.Baczyński)
Pojęcia "szczęście", "miłość", "dobro" są metasymbolami życia, podobnie jak znaki zodiaku. Są niedefiniowalne i odczuwane intuicyjnie. Są kapsułami, w których ukrywa się "moc" przekraczająca racjonalną świadomośc człowieka.
Metasymbol jest czymś postrzegalnym, nie istnieje on wszakże dla siebie i nie ma znaczenia dla siebie, lecz wskazuje na coś, czego nie możemy pojąć bezpośrednio czy w pełni. Metasymbolu życia nie można samowolnie wymyślać, ponieważ nie ma on nic wspólnego z żadną konwencją i wynika z istoty ludzkiej egzystencji. Wypełniany jest specyficzną treścią istnienia jednostki, jej genów, jej otoczenia i być może zodiakalnych mocy kosmicznych. Jako proces rodzi się i umiera w każdym człowieku, a potem odradza się w jego następcy z mocą zbliżoną a jednak inną w wyrazie i skutkach.
"Moc" tkwiąca w kapsułach "szczęście" i "miłość" jest decydująca dla jakości życia człowieka. Jeśli nie uda mu się jej wyzwolić, nie zdobędzie energii niezbędnej do rozwoju i zmierzać będzie ku samozagładzie.
na podstawie zbioru obserwacji i refleksji "Cytadela" Saint-Exupery'ego Antoine'a(1900-1944)
Antoine de Saint-Exupéry - Citadelle (1948) (Translated into English as "The Wisdom of the Sands")"Odkryłem, że człowiek podobny jest do cytadeli. Burzy mury, aby osiągnąć wolność, ale od tego momentu staje się bezbronną twierdzą, wydaną gwiazdom. I wtedy ogarnia go trwoga, że jest nikim. Niechże więc znajdzie prawdę w dymie płonących gałęzi albo w zapachu owiec, które ma ostrzyc.
Prawdę się wykopuje jak studnię. (...)
.............................................................
Cytadelo, ja ciebie stworzę w swoim sercu.
Cytadelo! Zbudowałem ciebie jak statek. Dałem mu mocne wiązania i maszty, wyposażyłem w osprzęt potrzebny i wypuściłem w przestrzenie czasu, który wytwarza przyjazne wiatry podróżne. Wiem, że nad tobą wiszą liczne zagrożenia i ciągle cię nęka groźne morze.
[Ale trwaj.] Zawsze można zburzyć kościół i wziąć z niego kamienie do budowy innego kościoła, który jednakże nie będzie ani prawdziwszy ani bardziej falszywy, ani bardziej bogobojny. I nikt nie dowie się niczego od tej kupy milczących kamieni. Dlatego chcę, aby statek miał jak najmocniejszy szkielet, by można było ratowac ludzi z pokolenia na pokolenie. Jesli będziemy ciągle zaczynać od początku nigdy nie uda się przystroić kościoła.
.............................................................
Rozmyślałem długo i uporczywie nad sensem świata duchowego. Tworzy się on od zrodzonych przez nas dzieci, od zebranych zbiorów, od domu doprowadzonego do porządku. Przychodzi z wieczności, do której wracają wszystkie nasze dokonania."
więcej >>> kliknij
Szczęście jest bronią w walce ze starzeniem się. Przenosi nas w wymiar ponadczasowy, uwalnia od świadomości upływu czasu, blokuje działanie stresu, daje poczucie nieograniczonych możliwości oraz pozwala zapomniec o istnieniu smierci.
Szczęście jest wrogiem smierci.
"Strach przed śmiercią rządzi naszym zyciem w znacznie większym stopniu niz się nam wydaje, bo gdy powiadamy, iż lękamy się śmierci, to w istocie boimy się, żeśmy zmarnowali życie. Może jednak odegrać pozytywną rolę, jesli sprawi, że zaczniemy zastanawiać się nad własnymi wartościami i własnym zyciem, cenić i chłonąć każdą jego chwilę." (David Viscont i Deepak Chopra)
Lęk przed śmiercią to cierpienie świata
Świat stanowi jedną całość, gdzie zdarzenia krzyżują się z sobą i łączą, gdzie życie tworzy jeden wielki koncert, harmonie i modulacje, gdzie człowiek w coraz innej oktawie i w innej tonacji podejmuje zwierzęcy śpiew miłości i nienawiści. (Andre Maurois o świecie Prousta)
Życie tworzy jeden wielki koncert
Dopiero, gdy przyjmiemy zasadę, że świat nie jest ani prosty, ani całkowicie zrozumiały, zaczynamy go pojmować." (Andre Maurois o Aldousie Huxley'u)
"Od czystego doznania do intuicji piękna, od przyjemności i bólu aż do miłości, do intuicji mistycznej i do smierci, te wszystkie rzeczy fundamentalne, te wszystkie rzeczy mające dla umysłu ludzkiego najgłębsze znaczenie, moga być tylko doświadczane, a nie wyrażane. Zawsze i wszędzie reszta jest milczeniem."(Aldous Huxley)
Reszta jest milczeniem
Wiliam Blake - River of Life RZEKA ŻYCIA
![]()
"Chciałbym dziś mówić tak barwnie i jasno
by dzieci biegły do mnie jak do parku
co w słońcu stoi i światło ma w sobie
Chciałbym dziś mówić tak ciepło i prosto
by starzy ludzie czuli się potrzebni
Chciałbym tak mówić aby moje słowa
przez łzy dotarły do blasku usmiechów
Chciałbym dziś mówić spokojnie i cicho
by ludzie mogli ze mną odpoczywać
śmiać się i płakać
i milczeć i śpiewać
Chciałbym mówić dziś gniewnie i surowo
by odnaleźli zgubione marzenia
Skrzydło co kiedyś wytrysło z ramienia
Chciałbym nie mówić
lecz czynić słowami
aby słów moich dotknęli rękami
ludzie"
(Tadeusz Różewicz "Pragnienie")
Znajdź sobie swoje własne miejsce w tym nieprzyjaznym świecie
![]()
Find your the best place in this rather unfriendly world"The truth is like a life. Everybody has its own one."
"Prawda jest jak życie. Każdy ma swoją." (zasłyszane)
![]()
"Życie - jedyny sposób,
żeby obrastać liśćmi,
łapać oddech na piasku,
wzlatywać na skrzydłach;być psem,
albo głaskać go po ciepłej sierści;odróżniać ból
od wszystkiego, co nim nie jest;mieścić się w wydarzeniach,
podziewać w widokach,
poszukiwac najmniejszej między omyłkami.Wyjątkowa okazja,
żeby przez chwilę pamiętać,
o czym się rozmawiało
przy zgaszonej lampie;i żeby raz przynajmniej
potknąć się o kamień,
zmoknąć na którymś deszczu,
zgubić klucze w trawie;i wodzić wzrokiem za iskrą na wietrze;
i bez ustanku czegoś ważnego
nie wiedzieć."(Wisława Szymborska -"Notatka" - z tomiku "Chwila")
"Pośród wszystkich stworzeń tylko człowiek jest "osobą", podmiotem świadomym i wolnym, i właśnie dlatego stanowi "ośrodek i szczyt" wszystkiego co istnieje na ziemi.Osobista godność jest najcenniejszym darem człowieka, który dzieki niej przewyższa swoją wartością cały świat materialny. Osobowa godność jest niezniszczalną własnością każdej ludzkiej istoty. Ważne jest tutaj zdanie sobie sprawy z potęgi tego stwierdzenia, które opiera się na jedyności i niepowtarzalności każdej osoby.
Wynika z tego, ze jednostki absolutnie nie można sprowadzić do tego, co mogłoby ją zmiażdżyć i unicestwić w animowosci kolektywu, instytucji, struktury czy systemu."
(Jan Paweł II Adhortacja apostolska "Christifideles laici")
wiersz Gibrana Kahlila-przepisany przez Córkę Monikę dla nas rodziców-na pożegnanie -przy wyjściu z Domu Rodzinnego
Wasze dzieci nie są waszą własnością WASZE DZIECI
są synami i córkami mocy Życia
Jesteście ich rodzicami ale nie stworzycielami.Mieszkają z Wami, a Mimo to do Was nie należą
Możecie dać im swoją miłość -
lecz nie wasze idee, poniewaz oni mają swoje idee.Możecie dać dom ich ciałom- ale nie ich duszom,
ponieważ ich dusze mieszkają w domu przyszłosci,
której Wy nie możecie odwiedzac - nawet w waszych snach.
Mozecie wysilać się, by dotrzymać im kroku,
ale nie żądac - by byli podobni do Was,
poniewaz życie się nie cofa,
ani nie może zatrzymać sie na dniu wczorajszym.Wy jesteście jak łuk, z którego wasze dzieci
jak żywe strzały - zostały wyrzucone naprzód.
Strzelec mierzy do celu na szlaku nieskończoności
I trzyma cięciwę napietą całą swą mocą,
Aby strzały mogły poszybowac szybko i daleko.
Poddajcie się z radością rękom Strzelca -
ponieważ on kocha równą miarą i strzały, które szybują
i łuk, który pozostaje niewzruszony.
Your children are not your children. ON CHILDREN
They are the sons and daughters of Life's longing for itself.
They come through you but not from you,
And though they are with you,
yet they belong not to you.
You may give them your love
but not your thoughts.
For they have their own thoughts.
You may house their bodies but not their souls,
For their souls dwell in the house of tomorrow,
which you cannot visit, not even in your dreams.
You may strive to be like them,
but seek not to make them like you.
For life goes not backward
nor tarries with yesterday.
You are the bows from which your children
as living arrows are sent forth.
The archer sees the mark
upon the path of the infinite,
and He bends you with His might
that His arrows may go swift and far.
Let your bending in the archer's hand be for gladness;
For even as he loves the arrow that flies,
so He loves also the bow that is stable.
"Nie można człowieka nauczyć czegoś, najwyżej można mu pomóc, aby sam znalazł to w sobie"
(Galileusz)
A Song
I wish you were here, dear,
I wish you were here.
I wish you sat on the sofa
and I sat near.
the handkerchief could be yours,
the tear could be mine, chin-bound.
Though it could be, of course,
the other way around.
I wish you were here, dear,
I wish you were here.
I wish we were in my car,
and you'd shift the gear.
we'd find ourselves elsewhere,
on an unknown shore.
Or else we'd repair
To where we've been before.
I wish you were here, dear,
I wish you were here.
I wish I knew no astronomy
when stars appear,
when the moon skims the water
that sighs and shifts in its slumber.
I wish it were still a quarter
to dial your number.
I wish you were here, dear,
in this hemisphere,
as I sit on the porch
sipping a beer.
It's evening, the sun is setting;
boys shout and gulls are crying.
What's the point of forgetting
If it's followed by dying?
( Joseph Brodsky )
since August 28, 2003
Kontakt - email zygmunt.ryznar@gmail.com
pokój szczęścia/happiness-room pokój życia/life-room pokój egzystencji/human being existency-room Kącik Humoru / Humor in our life Salon Literatury/Poetry-room
witryna House of life & happiness jest dostępna też pod adresami: